Święty Paweł
Hagiografia na stałe połączyła św. Pawła ze św. Piotrem, uroczystość tych świętych przypada bowiem na 29 czerwca, dzień ich męczeńskiej śmierci. Apostoł Paweł jest postacią bardzo czcigodną i już w czasach swojego życia był szanowany i poważany przez współbraci.
Św. Paweł urodzony jako obywatel rzymski w Tarsie, w Azji Mniejszej, na początku nosił imię Szaweł (Saul) i podobnie jak rodzice należał do stronnictwa faryzeuszy. W wieku lat 20 ukończył nauki w swoim rodzinnym mieście i ruszył w świat, by uczyć się dalej. Początkowo należał do najzacieklejszych wrogów chrześcijan – to właśnie Szaweł asystował przy kamienowaniu św. Szczepana, a jego imię przerażało wyznawców Chrystusa. Lecz kiedy Szaweł jechał do Damaszku, by przekazać listy niezbędne do wykrycia i aresztowania chrześcijan ukrywających się w gminach żydowskich, w niezwykłym blasku objawił mu się Chrystus. Szaweł oślepł od nieziemskiej światłości i został cudownie nawrócony. Wiedział już, że dotychczas czynił źle, a kiedy odzyskał wzrok (człowiek oddany Panu, Ananiasz, z Jego łaski przywrócił Szawłowi zdolność widzenia), zaczął głosić naukę Chrystusa.
Szaweł już jako chrześcijanin przyłączył się do Apostołów i rozpoczął swą posługę, nie ograniczając się jednak tylko do Jerozolimy. Podczas pierwszej podróży na Cypr zmienił imię z Szaweł na Paweł. Podróżował po wielu miejscach, przekazując wszędzie Słowo Boże i pisząc listy, w których wykładał i tłumaczył nauczanie Chrystusa i pierwotnego Kościoła. Takich listów pozostawił po sobie czternaście.
Wielokrotnie oskarżany przez Żydów, więziony lub wypędzany św. Paweł przemierzał tysiące dróg. W swoich misyjnych podróżach zawitał m.in. do Syrii, Grecji, Macedonii i Hiszpanii. Zatrzymywał się i głosił naukę Chrystusa, zakładał gminy chrześcijańskie i ruszał dalej. Trud, jaki ponosił, zwiększała jeszcze troska o to, co pozostawił za sobą – początki Kościoła, czyli wierzących i modlących się ludzi.
Św. Paweł zginął śmiercią męczeńską w okresie prześladowań chrześcijan za czasów Nerona, a za rok jego śmierci przyjmuje się 67 n.e. Ścięto go mieczem, ponieważ był obywatelem rzymskim, pochowano za Bramą Ostyjską, a ciało Apostoła po latach przeniesiono do katakumb św. Sebastiana. Dziś w miejscu, w którym zginął, stoi bazylika pod jego wezwaniem, wybudowana przez cesarza Konstantyna Wielkiego.
W uznaniu zasług „Apostoł Narodów” został uznany świętym. Ku jego czci powstało wiele rodzin i zgromadzeń zakonnych, od jego imienia wywodzą się nazwy wielu miejscowości w Polsce, a samo imię Paweł stało się tak popularne i cenione, że przybrał je sobie niejeden następca św. Piotra na ziemi, m.in. nasz ukochany papież Jan Paweł II.
Anna Łabudzińska
Źródło:
W. Zaleski, Święci na każdy dzień, Warszawa 1989.