Bierzmowanie
Bierzmowanie jest bezpośrednio związane z chrztem świętym, będąc jego dopełnieniem, ponieważ „ten sakrament utwierdza chrzest i umacnia łaskę chrzcielną” (Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, nr 266).
Skutkiem bierzmowania „jest specjalne wylanie Ducha Świętego, jak to, które zostało udzielone w dniu Pięćdziesiątnicy” (Kompendium, nr 268; por. KKK, nr 1302). Bierzmowanie jest też nazywane sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej. Zawsze, a wyjątkowo w dzisiejszych czasach podkreślanie owej dojrzałości w wierze jest niezwykle istotne. Należy bowiem stwierdzić, że dziś w większości przypadków udziela się tego sakramentu osobom zupełnie nieprzygotowanym. Warto przy tym pamiętać, że podobnie jak chrzest oraz sakrament święceń bierzmowanie wyciska na duszy człowieka niezatartą pieczęć (zob. KKK, nr 1304). W ten sposób nałożony podczas udzielania sakramentu obowiązek bycia dojrzałym chrześcijaninem, obowiązek bycia świadkiem w każdej sytuacji życia nie jest możliwy do uchylenia. Udzielanie sakramentu osobom nieprzygotowanym jest więc nie tylko nadużyciem w stosunku do samego sakramentu – widzialnego znaku łaski Bożej, ale może się też okazać bardzo niedobre dla samego bierzmowanego.
Zgodnie z nauczaniem Kościoła zdolnym do przyjęcia sakramentu bierzmowania jest każdy ochrzczony, będący w stanie łaski, który jeszcze go nie otrzymał (zob. Kompendium, nr 269). Natomiast pierwszorzędnym udzielającym sakramentu bierzmowania jest biskup. W ten sposób wyraża się więź bierzmowanego z Kościołem w wymiarze apostolskim. Jeśli nawet w szczególnych przypadkach sakrament jest sprawowany przez prezbitera (w imieniu biskupa), więź z biskupem i Kościołem apostolskim jest wyrażona przez krzyżmo, które konsekruje sam biskup (zob. Kompendium, nr 270) podczas uroczystej Mszy świętej krzyżma w wielkoczwartkowy poranek.
Na koniec warto pochylić się nad znaczeniem samego obrzędu namaszczenia, który ma niezwykle bogatą symbolikę. W symbolice biblijnej i starożytnej oliwa jest znakiem radości i obfitości, oczyszcza, łagodząc rany jest znakiem uzdrowienia (zob. KKK, nr 1293). Podczas bierzmowania namaszczenie krzyżmem jest znakiem konsekracji. Namaszczeni głębiej uczestniczą w posłaniu Jezusa Chrystusa i w pełni Ducha Świętego. Właśnie przez namaszczenie bierzmowany otrzymuje pieczęć Ducha Świętego (zob. KKK, nr 1294-1295). Pieczęć ta „jest znakiem całkowitej przynależności do Chrystusa i trwałego oddania się na Jego służbę, a także znakiem obietnicy opieki Bożej podczas wielkiej próby eschatologicznej” (KKK, nr 1296).
Paweł Pomianek
Źródła:
Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK).
Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego.